08 November 2020

to be

 there is nothing much to do,

so I pour
90 ml of Rum into my
universe
- a glass -
(sometimes it reflects
the color
of your eyes)
sit near the window
open it
let the night
peep in
with
the rain
the breeze,
and a strange
mellow
light,
(sometimes
it reminds me of your
skin, your
body)
open a book of
poems,
read of love
read that
'there is always
something
to be
made of pain'*
and
I think
of my mother
I think
of you
of poems
that haven't been
written,
I look
at the shadows
in the drizzle
look at
the vast emptiness
before me
listen
to the heartbeats
of the rain
and
write
'there is so much one can do
on a rainy night
like tonight
perhaps, one can hold her,
hold her
wrinkled hands
for a while
or
one can sit and listen
to someone
who is
in pain
cry, weep or laugh
tell the kids
bedtime stories
of living and dying
of love & hate
of memory
& forgetfulness
of agony &
longing
or perhaps
one could tell them
tell oneself
that
it is worth living
that a word,
time and love shared
is more
than eternity,
that
it is
a lullaby
of life,
a gift,
a poem and
a perfume
that lasts
a lifetime!
___________________________________
* From Louise Gluck's poem Love.

నీ నిశ్శబ్దం అంచున

 ఒక మహా మృదువైన క్రూరత్వం, నీలో -

లేదా, మాటిమాటికీ
చెట్టు బెరడును గీకుతూ ఆడే

ఒక పిల్లిపిల్ల ఉత్సాహం నీలో -

ఆడుకున్నంతసేపూ ఆడుకుని, ఇక
ఆ తర్వాత, బొమ్మని
విసిరి కొట్టి వెళ్లిపోయే, ఒక పాప

నీలో; నీలోనే మరి, మహా నైపుణ్యం
కలిగిన, ఒక శస్త్ర
వైద్యురాలు కూడా! నొప్పసలు

తెలియకుండా కోత. నిలువునా, మరి
ఎంతో ఒద్దికగా, లేతగా,
గాజు ముక్కని సగానికి కోసినట్లు -
***
ఒక నిస్సహాయ క్రూరత్వం, నీలో -

ఈ ఎండమావి లోకంలో, మనుషుల్లో
ఓ జలాశయం కోసం
ఎదురుచూసే నీ ఎడారి కన్నుల్లో,

రక్కిన గీతల రాత్రుల నెత్తురుతో

ఇట్లా బెరడై మిగిలిపోయిన నాతో!

how to forget someone

 a bottle

of Jim Beam
a pack
of cigarettes
Jim Morrison, B B King
& Eric Clapton,
a balcony
a chair
and a night
just
like you,
dark and windy
no moon
no stars,
time stretched out
like
an impassable tunnel,
Perhaps, I almost heard
someone laugh
perhaps, I almost touched
a hand,
perhaps, I almost smelt
rain, your body
and finally
perhaps, I almost felt
your breasts,
your words & my death
in a balcony
of still leaves, eyes
gone blind
with smoke and moisture
and of a love
that never was …
spinning and falling
to the ground
with
a bottle
of Jim Beam
a pack
of cigarettes
Jim Morrison, B B King
& Eric Clapton,
and 'you'
like a pulsating dagger
in my heart!

13 June 2020

baby ...

ఇంట్లో ఎవరూ లేరు,

ఇన్ని
నీళ్ల కోసం
ఒకటే తచ్చాట్లాడుతోంది ఓ పిచుక
ఖాళీ
ముంత
చుట్టూ ...


తిరిగి
అంతలోనే
ఎగిరి
కిటికీ అద్దాన్ని పొడిచి చూస్తో,
ఎటూ పోలేక
అక్కడే
పరిభ్రమిస్తూ -


ప్చ్ -
baby
how much I
miss
you! 

15 February 2020

ఖాళీ ...

పుట మరల్చినట్లు అయిపోతుంది నీ రోజు -
నీ ఎదురుగా ముదురు చెట్టు కొమ్మలు,
మసక బారిన
వెలుతురూ, ఎండి రాలే ఆకులూ -
వెళ్లిపోయారు ఎవరో రాలిన ఆ ఆకుల
మీదుగా, విసురుగా!
నలిగినా చిట్లిన చప్పుడు: అప్పుడు
నీలో! శరీరాన్నిఒక ముద్రణాలయం చేసి
వొంటరి దిగులు రాత్రుళ్ళని, వరసగా
నీలో ముద్రించే,
కనిపించని గులాబీ రంగు చేతులు
పలికే నీటి చప్పుడు, అప్పుడు, నీలో!
***
పుటలే లేనట్లు అయిపోతుంది ఈ రాత్రి –
ఇక తల తిప్పి చూస్తే, మౌనానికి పగిలిన
ఒక పూలకుండీ,
రాలిన మట్టీ, మృతవస్త్రం వలే
ఎంతో తెలుపుగా కోసే మరో పగలు!

17 September 2019

print

తను వెళ్ళే సమయం ఆసన్నమయ్యింది
మెట్లన్నీ అతి కష్టంపై దిగి 
ఆయాసంతో రొప్పుతో అమ్మ -

అగ్నికీలలవలే ఎండ; గాజు పెంకులేవో 
రాలినట్లు, దారంతా మెరుస్తో 
కోసుకుపోయే అంచుల్లేని కాంతి - 

గేటు పక్కగా పెరిగిన వేపచెట్టు; ఎన్నెన్నో
ఆకుల్ని రాల్చి, తనలో తానే 
వొదిగీ వొంగీ, ఇక ముడతలు పడితే 

పక్షులు కూడా లేవు ఇప్పుడు. ఉన్నవి, 
ఖాళీ అయిన గూళ్ళూ, ఎండిన
కొమ్మలూ. ఎప్పుడైనా గాలి వీస్తే రాలే

సన్నటి దుమ్మూ, బెరడు చీలికల్లో చేరే
అంతులేని ఒంటరి పగళ్ళూ 
తేమ కూడా లేని కరకు రాత్రుళ్ళూ -
***
తను వెళ్ళే సమయం ఆసన్నమయ్యింది
ఇక, పంటి బిగువున మరి 
తనని తాను ఆపుకుని, తలని

తిప్పుకున్న అమ్మ కళ్ళలో, వణికిపోతూ
పగిలిపోయే నీటి
బుడగలు: గుక్కపట్టే శిశువులు!
2

ఎక్కడ

అమ్మ పుట్టిన రోజు; మరి మబ్బులు పట్టి
వీచే గాలి  బయట; దుమ్ము -
ఆవరణలో రాలి, దొర్లుతో వేపాకులు,

ఇంటి వెనుక, తీగకు రెపరెపలాడుతో ఒక
ఊదా రంగు చీర; పాతదే,
ఇప్పుడు ఇల్లు తుడిచేందుకు వాడేదే,

(  అది అమ్మదే: వెలసిపోయి చిరిగి ... )

ఒక జామచెట్టు ఉండేది అక్కడ: ఎన్నెన్నో
పళ్ళను ఇచ్చిన చెట్టు. ఇక
ఇప్పుడు, అక్కడంతా కరకు బండలు

పరచిన నేల.  ( పగిలిన అరిపాదాలై ... )

ఎన్నో వెళ్ళిపోయాయి: ఎంతో ఏపుగా సాగి
అల్లుకున్న ఓ బీరతీగా, ఊగే
మల్లెపందిరీ, వెన్నెల్లో వొణికిన రాత్రీ ...

ఎన్నో వెళ్ళిపోయాయి. ఋతువులై కొన్ని,
అశ్రువుల్లో మునిగిపోయి కొన్ని,
చీరేయబడిన పిల్లిపిల్లలై మరికొన్నీ ...
***
అమ్మ పుట్టిన రోజు ఇవాళ.  బయట, మరి
మబ్బులు పట్టి, హోరున
గాలి.  ఇల్లంతా ఖాళీ. కళ్ళల్లో దుమ్ము -

మరి, ఇక్కడ ఉండాల్సిన అమ్మ ఎక్కడ?

3

ముగింపు

ఇక నడవలేదు తను. కొమ్మలు
విరిగే చప్పుడు
మోకాళ్ళల్లో, కళ్ళ నీళ్ళల్లో ...

పాత గుడ్డలు వేసిన ఓ వెదురు
బుట్ట ఇప్పుడు తను,
మూలగా, నీడల్లో, చీకట్లల్లో ...

ఏం ప్రయోజనం నీ కవిత్వంతో?
వెలిగే దీపాలను
చేయగలవా మళ్ళా కళ్ళను?

అంతే చివరికి! మడతలు పడిన
దుప్పటీ, నేలపై
ఓ చాపా, తలగడ కింద మరి

అమృతాంజనూ, ఓ నిద్రమాత్రా
వొదులైన వక్షోజాల
వెనుక, లీలగా మిణుకుమనే

ఓ హృదయ తారక! అంతే, ఇక -
చివరికి. ఓ రాత్రై,
ఎటో వెళ్ళిపోతోంది అమ్మ! 

4

ఇక

మంటపై రొట్టెలు కాలుస్తుంది ఆవిడ -
ఎంతో ధ్యాసతో, తీక్షణతతో 
తన కనులు అప్పుడు -
బయట, పల్చటి కాంతితో ఆకాశం -
గాలి. రాత్రిలోకి సాగిపోతూ
చివరి వరసలో కొంగలు -
***

కిటికీలోంచి పొగా, పాత్రల అలికిడీ -
ప్లేటులో ఉంచిన రొట్టెలూ
ఓ మంచినీళ్ల గళాసూ -

ఇక, నీ మరొక దినం ముగుస్తుంది! 

5

ముసురు

"చివరికొచ్చేసాను" అని అంటుంది
తను -
***

కిటికీ అద్దాలపై వాన గీసిన గీతలు
రాత్రి కాంతిలో తానై -
తడిచిన ఆకులు. కుండీల చుట్టూ
చెదిరిన నీళ్ళు: రాలిన
పూల రేకులతో, కొంచెం బురదతో
ముడుతలు పడ్డ తన 
కనులతో, చేతులతో, నుదురుతో
గాలికి ఊగే నీడలతో -
***
"
చివరికొచ్చేసాను" అని అంటుంది
అమ్మ -
***

ఇక 
బయట చీకట్లో, ఆగకుండా వాన -
సగం తెగిన రెక్కలు
కొట్టుకులాడే నల్లని శబ్ధంతో! 

7

కృతజ్ఞత

ఎంతో సన్నటి చేయి తనది: అలా వాలి ఉంది బల్లపై
తన ముఖం పక్కగా -
***
ముసురుకునే చీకటి: తెరచిన కిటికీలలోంచి వీస్తోన్న 
పల్చటి గాలి. గూళ్ళల్లో పక్షులు
రెక్కలు సర్దుకునే సవ్వడి -

మంచు ఏదో వ్యాపిస్తున్నట్లు, కళ్లపై పెరిగే బరువు -
ఒక్క క్షణమే, భుజాన ఉన్న బ్యాగ్ని
పక్కనుంచి, తలను వాల్చితే

లిల్లీ పూవుల్లాంటి చేతివేళ్ళు నెమ్మదిగా దగ్గరయ్యి
ముఖం నిదుర నావలోకి చేరుకొని
అట్లా, ఎక్కడికో తేలిపోతే 
***
ఎంతో సన్నటి చేయి తనది: అలా వాలి ఉంది, నీ 
ముఖానికి చాలా దగ్గరగా -
***
ఇక, తన చేతి నీడను కూడా పొరపాటున తాకక
ఒక పక్కగా నిలబడి అనుకుంటాడు
అతను - కృతజ్ఞతగా - ఇట్లా:

"ఎంతో తేలికగా, ఎంతో బలహీనంగా అగుపించే
ఆ ధృడమైన చేయే లేకపోయి ఉంటే
ఏమై పోయుందును నేనీ పాటికి?"

10 June 2019

erasure

"ఎందుకు రాయడం లేదు? నువ్వు? "

పంటితో పెదవిని బిగించి, అంతదాకా
ఎంతో శ్రద్ధతో
వేసిన బొమ్మనేదో, తిరిగి

ఓ పాపాయి అంతే తదేకంగా రబ్బరుతో
తుడుపుతోన్నట్లు,
తుడిపి పేజీని మలిపినట్లు,

ఇక్కడ, ఋతువు తరువాత ఋతువు -
ఎండ మలుపులోంచి
వాన గీతలు లోనికి జొరబడి,

మరొక శీతాకాలం ఒక నలుపు సీతాకోకై
ఈ హృదయంపై
వాలి, రెక్కలతో మృత్యువును

ఇటువంటి రాత్రుళ్ళతో వినిపించేదాకా ...
***
"ఎందుకు రాయడం లేదు? నువ్వు?

అడగకు.