పక్షులు

ఈ సాయంత్రం
చెట్లన్నీ గూళ్ళకి తిరిగి వచ్చిన పక్షుల కలకలంతో నిండిపోతాయి

చీకటిలో సముద్రాన్ని వింటున్నట్టు
అరుపులతో అలలలాంటి ఈ పక్షులు చిన్న పిల్లల్లా గొడవ చేస్తాయి -
పగలంతా ప్రయాణించి, ఆహారం వెదుక్కుని, తమకై
తమలాంటి గూళ్ళకై తిరిగి వచ్చాయవి. ఇక

మరికొంత సమయం తరువాత, ముప్పిరిగొన్న ఈ చెట్లల్లో
పక్షుల రెక్కల్లో అనంతమైన నిశ్శబ్దం అలుముకుంటుంది
కొంత ప్రశాంతమైన చీకటీ కమ్ముకుంటుంది -

మరి ఈ సాయంత్రం
తిరిగి వచ్చిన ఇన్ని పక్షుల మధ్య, తిరిగిరాని ఒక పక్షి ఏమైందో
నీకు ఏమైనా తెలుసా?

నీ నయనం

చీకటిలో నీ కన్ను గుండ్రటి పాలరాయలా మెరుస్తోంది.
కొంత కోరికా కొంత బాధా, కొంత నిస్సహాయతా ఉన్నాయి దానిలో.
అలసిపోయింది అది. కమిలిపోయింది అది -

కొంత నిదురా, కొంత స్పర్శా, కొంత ప్రేమా
కొంత శాంతీ కావాలి దానికి. దా -నా కంటిని కౌగలించుకో.
దానికి కొంత రాతి బాష తెలుసు.

ఇక రేపు ఉదయం మనం కన్నీళ్ళ గురించి మాట్లాడుకోవచ్చు.

ఒక ఆకు

ఎవరూ లేని నా గదిలో - వొంటరిగా - చెట్టు లేని ఒక ఆకు.
నిన్నటి వరకూ అది ఒక ఆకాశం, వర్షం, జీవంతో తొణికిసలాడే భూమీ.
నిన్నటి వరకూ అది ఒక పాప, నవ్వులతో విరగబూసే ఒక స్త్రీ
పిల్లల్ని భుజాలపై ఎక్కించుకుని ఆటలాడే ఒక తండ్రీ -

అయితే, ఒక సాయంకాలపు రాత్రి అది అనాధగా మారింది.
గూటినుంచి తరిమి వేయబడగా దారి తప్పిన పిట్టలా మారింది. మరణానికి చేరువై,
బయట వీచే గాలిని తాకలేక పాలిపోయింది. కమిలిపోయింది -

ఏమీ లేదు
హీనులు, అకారణంగా ఒక చెట్టుని కొట్టివేసారు. మరో ఆకు

ఎవరూ లేని నా గదిలో ఈ పూట పూర్తిగా శిధిలమయింది.

ఇది, ఇలా

సాయంత్రం అయ్యింది.
మబ్బులు కమ్మి, ఇటుక పొడి వంటి కాంతి చుట్టూతా.
     వేసవి గాలి: అయినా కొంత సంతోషం ~

నువ్వు నాటిన బచ్చలి తీగ
బాల్కనీ ఊచలకి అల్లుకుని ఊగుతుంది, అక్కడక్కడే ఎగిరే
     పక్షుల్లాంటి ఆకులతో, కొంత సంతోషంతో ~

కుండీల మధ్య చిన్ని స్థలంలో
ఒక చిన్న గూడును ఏర్పరచుకుని ఒక తెల్లని పావురం
     రెండు గుడ్లని పొదుగుతోంది: దాని కళ్ళల్లో

నువ్వూ, కొంత సంతోషం:  కొంత శాంతితో
 ~ పచ్చని జీవితంతో, అలా జీవించడంలో ~

సాయంత్రం అయ్యింది.
మబ్బులు కమ్మి, వేగంగా గాలులు వీచి, ఇటుక పొడి వంటి కాంతి
     ఇక నెమ్మదిగా చీకటి తేమతో, రాబోయే
ఒంటరి రాత్రితో: అయినా, కొంత ఆనందం ~

మొక్కల్లో, పూచిన ఎర్రని
చిన్ని చిన్ని పూలల్లో, పరచుకున్న ధూళిలో, చిగురించబోయే
     చినుకు వాసనలో, అంతటా

ఏదో జన్మించబోతున్న
ఒక సంరంభం. కోలాటం: ఒక లాలిత్యమైన నిశ్శబ్ధ ఉత్సవం ~

సృజనా
నువ్వు లేవు కానీ, చూడూ
ఇక రాత్రంతా ఇక్కడ  వాన కురియబోతోంది!

అసంపూర్ణం

గూడు.
శరీరంలోంచి శరీరం వెళ్ళిపోయి మిగిలే ఒక కరవు
పారతో ఎవరో కడుపులో త్రవ్వుతున్నట్టూ, ఎవరో ఈ చీకట్లలో ఉగ్గపట్టుకుని
     చిన్నగా ఏడుస్తున్నట్టూ, ఇష్టమైన ముఖంపై తెల్లని వస్త్రం కప్పుతున్నట్టూ ~

కాలం.
పగిలిపోయిన గాజుగ్లాసు ముక్కలలో మెరిసే వేసవి రుతువు
ఎవరూ నీళ్ళు పోయక, వడలి మిగిలిపోయే మొక్కలు, నిరాశగా వెనుదిరిగి వెళ్ళిపోయే
      పిచ్చుకలు:  ఒక పదం తట్టి అంతలోనే మాయమయినట్టూ, ఒక

వాగ్ధానం
పెదాల చివర ఆగిపోయినట్టూ, నీలో
ఎవరో ఒంటరిగా మిగిలిపోయినట్టూ ~

అంతం.
ఇక అతనొక్కడే అక్కడ, కవిత్వం వంటిదేదో వ్రాయలేక, ఏడవలేక
నీడలు సర్పాలై ప్రాకే ఆ బాల్కనీలో, త్రాగీ త్రాగీ త్రాగీ, ఇంకా దాహం తీరక, చేయి జొనిపి
     హృదయాన్ని పెరికి రాత్రిలోకి విసిరి కొడితే, తెల్లవారుఝామున

తన ముఖం
అతని కలలోకి చల్లగా, మబ్బులు కమ్మిన మసక జాబిలై, కొంత
బ్రతికించే వెన్నెలై, కన్నుల్లోకి తల్లి పాల చుక్కలై, జ్వరపీడిత నుదిటిపై అరచేయై వచ్చి
      అట్లా మిగిలిపోయింది ~ 

నీ హృదయం

ఎక్కడెక్కడో తిరిగావు ఇన్నాళ్ళు
నీ హృదయం తప్పిపోయిందనీ, ఎవరైనా దొరికితే తెచ్చిస్తారని, ఎప్పటికైనా
సాంత్వన లభిస్తుందనీ, విరామంగా కూర్చుందామనీ ~

ఈ లోపల
పెద్దవాళ్ళయిపోతారు నీ పిల్లలు. తలుపులు తీసుకుని ఎటో
వెళ్ళే పోతారు: కొన్నిసార్లు నీకు అసలేమీ చెప్పకుండా, కనీసం
నువ్వు ఉన్నావనే స్పృహ కూడా లేకుండా ~

ఒక పగలు గడుస్తుంది
ఒక సాయంత్రంమూ దాటిపోతుంది. పల్చటి చీకట్లలో, వేసవి గాలికి
రెపరెపలాడుతుంది ఖాళీ గూడు: ఎప్పుడో - ఆకస్మికంగా ఎవరో మరి
నిన్ను పిలిచినట్టయితే

గుండె కొట్టుకోవడం
ఆగిపోయినట్టయ్యి తల తిప్పి చూస్తావు కానీ అక్కడంతా నిశ్శబ్ధం
గుక్కెడు మంచినీళ్ళు లేని మనుషుల సముద్రం. నల్లటి నీడలే అప్పుడు నీలో:
కదులుతో, మెదులుతో, ఏడుస్తో ~

ఎక్కడెక్కడో తిరిగావు కానీ ఇన్నాళ్ళూ
ఇదిగో ఇప్పుడు చెబుతున్నాను విను:

సృజనా
నీ హృదయమే
నిను వెంటాడే ఒక క్రూరమృగం. అద్దం లేని ఒక అద్దం. బ్రాంతీ
ఎప్పటికీ కనుగొనలేని ఒక ఇల్లూ, ఇంకా

ఇప్పటికీ నిను బ్రతికించి ఉంచే
ఒక అద్భుతమైన అబద్ధం! 

simile

వొరిగిపొయిన ఒక పచ్చటి చెట్టు ఏదో - చీకట్లో 

తెరచి ఉంచిన ఒక కిటికీ - నీలో 

బల్లపై ఒక కందిలి: మనిద్దరికీ - 

సరిగ్గా అప్పుడే, ఎవరో వెళ్ళేపోతారు చెప్పకుండా 
ఆ వెలుతురు వలయంలోంచి

నిన్ను రాత్రిలోకి త్రోసివేసి -

ఇక రాత్రంతా

ఎదురుచూపులతో - రెండు ఒంటరి అరచేతులు 

దాహంతో - రెండు పెదవులు 

స్థాణువై - ఒకే ఒక్క ముఖం

మూసిన కిటికీకి ఆవలగా  

నిర్లక్ష్యంగా ఊగిసలాడే చీకటి జూకాల సవ్వడులని

నిస్సహాయంగా వింటో ~